تاریخچه کشت زعفران در ایران

کشت زعفران از گذشته های دور در بسیاری از نقاط فلات مرکزی ایران معمول بوده بطوریکه عده ای از محققین خاستگاه زعفران را ایالت قدیم ماد ایران میدانند. در عصر هخامنشیان برای ساختن انواع عطرها و روغن های معطر و نیز در تهیه نوعی نان برای میهمانان دربار از زعفران استفاده میکردند ودر دوره پارتها یکی از اقلام صادراتی ایران به روم محسوب میشد. در زمان فتح ایران توسط اعراب ایرانیان به زعفران لارکیماس می گفتند با گسترش فرهنگ عربی در گویش فارسی لغت لارکیماس به الزعفران و پس از آن به شکل امروزی آن یعنی زعفران محسوب میشود. پس از فتح اندلس(اسپانیا) توسط اعراب و مسلمانان ایرانی تبار در قرن دهم میلادی کشت زعفران در این کشور متداول گردید .متعاقب آن در قرن هیجدهم میلادی کشت زعفران در ناحیه ای بنام wALDEN در انگلستان رواج یافت و امروزه این محل بنام SAFFRAN WALDEN معروف است. بنظر میرسد که در جریان لشکرکشی مسلمانان به سرزمین کشمیر کشت زعفران در هندوستان نیز معمول شد زیرا که در منابع قبل از اسلام از کشت وتولید زعفران دراین کشور سخنی به میان نیامده است . همچنین زعفران نزد مردم مصر /یونان/کلیمیان/هندوها/و مسلمانان از ارزش خاصی برخوردار بوده است. شواهد تاریخی نشان میدهد که زعفران در گذشته در اغلب نقاط ایران به ویژه استانهای مرکزی،همدان،اصفهان،فارس، کرمان و خراسان کشت میشده است و کشت زعفران در حال حاضر به خراسان ،فارس،یزد،کرمان،سمنانو استان مرکزی و اصفهان منحصر گردیده است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *